Kung walang tiyaga, walang nilaga.

Kung ano ang puno, siya ang bunga.

Kung may itinanim, may aanihin.

Huli man daw at magaling, naiihahabul din.

Kung di ukol, di bubukol.

Kung may isinuksok, may madudukot.

Aanhin pa ang damo, kung patay na ang kabayo.

Ang taong nagigipit, sa patalim kumakapit.

Ang tunay na anyaya, sinasamahan ng hila.

Ang taong walang kibo, nasa loob ang kulo.

Ang bayaning nasusugatan; Nag-iibayo ang tapang.

Kapag apaw na ang takalan, kailangan kalusan.

Nasa Diyos ang awa, nasa tao ang gawa.
Habang maikli ang kumot, matutong mamaluktot.

Ang magalang na sagot, nakakapawi ng pagod.

Ang mabigat ay gumagaaan, kung pinagtutulungan.

Ubos-ubos biyaya, pagkatapos nakatungaga.

Naghangad ng kagitna, isang salop ang nawala.

Pagkahaba-haba man daw ng prusisyon, sa simbahan din ang tuloy.

Ang buhay ay parang gulong, minsang nasa ibabaw, minsang nasa ilalim.

Ang hindi marunong magmahal sa sariling wika, daig pa ang mabaho at malangsang isda..

Ang hindi napagod mag ipon, walang hinayang magtapon.

Ang umaayaw ay di nagwawagi, ang nagwawagi ay di umaayaw.

Malaking puno, ngunit walang lilim

Get Your Cyborg Name

- Get Your Own

Animation Miscellaneous Images

image hosting file

image hosting file